5 temmuz 2008
Ben şu an bu satırları yazarken kim bilir belki de sen derin uykuda tatlı tatlı mışıl mışıl uyuyorsun. Sırf senin için çarpan bu yüreğimdeki acıları fark edemicek kadar uzaklardasın. Bense deliler gibi gecenin bi yarısı kalkmış uykusuz gözlerimde her an senin hayalinle; senin için hıçkıra hıçkıra ağlıoum. Çektiğim tüm bu acılara ramen seni sevmekten vazgeçemiorum. Sensizliğinde sana daha da çok bağlanıorum. Bende bi tutku halini alan gözlerin hergece rüyalarıma girior çığlık çığlığa uyandırıor beni. Hasret hasret tütüor gönlümde seni hissedememenin acısı.Senden uzak olmanın verdiği çaresizlik ile bazen ölmek istiorum. Ama gönlümde her daim heran sen varsın kıyamıorum ki ben sana. Bir umut uğruna katlanmaya çalışıorum ba acılara. Ne zaman bu umut son bulur bilki yaşamamın bi anlamı kalmamıştır. İşte tam o anda belki dayanamam kıyarım canıma.Senden tek dileğim şu satırlarıma kulak vermen.Geçmişte azıcıkta olsa bana karşı bişeyler hissettiysen o duyguların anısına benden nefret etmeden duygularımı anlatma cesareti bulamadığım için senden milyonlarca af dilemelerim. Lütfen tüm ümitsizliğime ramen bana acımadan tüm samimiyetinle.Her gece ruhunu tenimle boyuyorum.çünkü ruhum seninle; biliyorsun, cok hayallerimiz vardı. Hayata dair,Sana dair, aşka dair, ikimizin anlamsızca kaybettiklerine dair. Yazık! Hayallerimiz yarıda bile kalmadı.Şimdi kadere mi atılayım suçu? "Kaderde bu da var mıydı?" diyerek! Sen yoksun ama ben gene yine inatla sana yazıorum sensiz hergünün ardından.Gözyaşlarımı, sevgimi, hasretimi, aşkımı, özlemimi yazıorum ve sevgili herzamanki gibi seni özlemle bekliorum. .Canım bensiz sakın üzülme olduğun yerlerde,çünkü ben seni bu koca yüreğimde taşıorum, sensizken bile.Kimseye sölemiorum seni sevdiğimi sana bile.Çünkü içimde yaşıorum seni, sen de beni...
Bizim aşkımızın kuralı da bu; bekliyorum bekliyeceğim seveceğim yaşatacağım;
çünkü biliyorum bizim bu aşkımız bi devrim her şeyi ret eden.
Ancak, Biz yaşatabiliriz yeniden bu aşkı