21 haziran 2008
Kor ateşi tuttum ellerimle. Yüzünü ,aydınlığını ,ruhunu çaldım. Ağladım.Zannetmeki
yandım. inan ki ısıtmıo bu Kor ateş bile senin gibi.Hiç bu kadar üşümemiştim
ki…Öle 1 gölge düşürdün ki yüreğime, öle 1 derin acı. O bana buğulu camdan
bakışların göz ucundan kayan yarı sönük yarı parlak 1 güneş misali, tükenior
ömrüm bu acıyla.ve ben ağlıorum, sen duymuorsun yine o hıçkırık
seslerimi.Oysa nasılda yankılanıor gecenin karanlığında dört duvar
arası…Resimlerle konuşanlara gülerdim eskiden.Şimdi resmine sarılmışken
başka 1şey umrumda bile değil.Sadece beni görüp göremediğini çok merak
ediorum… Artık şiirler ıslak, zamanı çoktan geçti kalemin kağıdın.Seni en
uzun cümlelerle, bir birini en çok özleyen satırlarla yürek yazıor, acıyı
işlior içine buram buram.Yalnızca saçlarını okşarken titremesine alışmıştım
ellerim.Gözlerimin tek yapabildiği yanaklarımdaki ıslaklık, görmüor hiçbir
şeyi.Hiç 1 gülde bulamıorum senin teninin kokusunu.Kalbimde tekleye tekleye
atıor artık.Demiştim sana; sensiz 1 işe yaramaz bu adam diye. Burada olsan
görürdün yalan olmadığını o cümlelerimin…Ya aradan "seneler mı geçti;yoksa
saatler" ?…Aynı acıyla kıvranıp duruorum.Ne sana ne zamana değil; an’a
kızıorum…Ne kadar dayanılmaz 1 durumda oldumu biliormusun acaba ? Yalnızlık
gercekten çok zormuş birtanem, sensizlik yalnızlıktan da zormuş be
mukemmelim…ve ben her gecenin mirası olan sabahı sensiz karşılarken,
oralarda naptığını soruorum hayaline her defasında.Rüyana geldiğimde
anlatacağım diyor ve gidiorsun.En son sana sarılıp uyumuştum, yokluğunda
uyku haram oldu; bilmiorsun...Niçin sarılamıorum doya doya eski günlerdeki
gibi sana?İnan ki cok özlüorum ve çok çok seviorum seni bebeğim...Ama Bana
söz vermiştin , "hiç gitmeyecektin"; gittin. Bari benide al yanına
Mükemmelim…
Ana Sayfaya Dön