16 haziran 2008
İçinden hiç nolur ayrılmayalım, beni bırakma dierek çığlık
çığlığa ağlamalar... ama mesajlarında soguk sert tawırlar…Ve belli
etmezsiniz o anlarda o lanet olası gurur yok mudur ? çıkardığı saçmasapan
sorunlarla sonunda alınan kararlar işte seni kahreden seni senden alan ya
sonuç; ayrılık…Yalnızca”ayrılık”kelimesini duyduğunda bile bir anda kendini
hissetmezsin hayattan kopacağını düşünürsün. İşte şimdi yalnızsın bak…
O hayatına kaırışan,aklından bır an olsun senı cıkarmayan, sürekli seni
düşünen,seni senden çok seven,değerli olduğunu hissettiren kişi hayatından
çekilmiştir artık.Onun sıcaklığını onun gülüşünü onun dokunuşunu kimsede
bulamıcağını bilior musun acaba ? bu gerçek seni kat kat maffeder.Öyle bir
hal almışsındırki...Bir tek bedenin kalır,Ruhun çekilmiştir köşesine onsuz
yaşayamayacağını düşünüp ağlıyodur belkide senden habersiz ?.Bedeninse
kendine düşen rolleri oynuyodur çevresine.Pişman değilim,onsuzda
olabilirim,mutluyum tawırları ile kendisini sürekli kandırmaktadır…Halbuki
kalbin paramparçadır.Hep ağlıyosundur içinden,nereye baksan o, gülüşü
karşına çıkacaktır,Birran bi yerden onun parfum kokusu gelir
burnuna,heyecanlanıp etrafına bakarsın ama nafile sende bilirsin aslında o
olmadığını,ama belki’yi aklından çıkaramazsın!!!Geceler üstüne yürür
sanki.Her gece yastığını ıslatarak dalarsın uykuya.Uyku uykumudur sanki,
yine o,yine rüyalarında ağlayarak uyanır,telefona bakarsın.beklediğin
belkide sadece 1 onun mesajıdır. Ama Yoktur,ne bi çağrı ne bir mesaj.şimdi
Dİpsiz karanlık bir boşluktasındır…bu boşluktan kurtulak senin elindedir.
hayatında keşkelere yer vermek istemiorsan çok geç olmadan o çağrıyı bana
sen at!